Laconieke Marcel IJzendoorn na vertrek bij SJC: ‘Leuk? Het was veel meer dan leuk!’
AlgemeenDe voetbalwereld in de Bollenstreek kent vele markante gezichten, maar de recente terugkeer van Marcel IJzendoorn bij VV SJC mag met recht een opvallend hoofdstuk worden genoemd.
Door Wim Siemerink
De oefenmeester uit Leiderdorp was na een korte afwezigheid weer neergestreken op de Noordwijkse velden, waar hij de sportieve lijnen uitzette voor het restant van het seizoen. Voor de volgers van de club voelde zijn rentree als een warm en vertrouwd weerzien.
IJzendoorn is overigens niet alleen een bekende op de Lageweg. Voor zijn bijzondere Noordwijkse periode was hij ook actief op De Boekhorst. Eerst was hij jarenlang de keeper van VVSB en daarna assistent-trainer naast trainers als Marcel Keizer en Wilfred van Leeuwen.
Dat hij over het juiste trainersbloed beschikte, bleek wel toen hij in die periode tweemaal succesvol instapte als interim-hoofdcoach om de club te behouden voor de toenmalige Topklasse. De basis voor deze succesvolle trainersloopbaan legde de in 1970 geboren IJzendoorn als doelman. Hij verdedigde de kleuren van diverse clubs in de regio, te beginnen bij Roodenburg en Lugdunum, en later bij Rijnsburgse Boys en Scheveningen. Zijn periode bij VVSB (de club zit ook nog altijd in zijn hart) bleek een inspirerende springplank naar een baan als zelfstandig hoofdtrainer. Hij begon bij Foreholte en vervolgens bij FC Boshuizen, alvorens hij zich verbond aan SJC. Dit is de club die ‘Strijd, Passie en Vriendschap’ hoog in het vaandel draagt en volgens het eigen beleidsplan een stabiel verblijf in de Vierde Divisie wil realiseren.
SJC haalde met hem niet alleen een trainer met een UEFA A-licentie in huis, maar bovenal de zo gewenste echte teambuilder. De voetbalfilosofie van IJzendoorn is even helder als doeltreffend. Hij gelooft heilig in het collectief en hanteert altijd het principe dat er samen wordt gewonnen en samen wordt verloren. Op basis van die herkenbare winnaarsmentaliteit en zijn organisatorische kwaliteiten was S.J.C. een gevreesde opponent voor veel ambitieuze en succesvolle tegenstanders.
Na vijf productieve jaren bij S.J.C. wilde men daar nieuwe impulsen, een nieuwe trainer, een nieuwe aanpak en het herijken van de doelstellingen. Gezondheidsproblemen bij opvolger Jarno Verweij veroorzaakten echter een vacuüm, waar de destijds van een sabbatical genietende IJzendoorn als vanzelf in werd gezogen. Zijn opdracht was heel simpel: S.J.C. moest behouden blijven voor de Vierde Divisie.
De Leiderdorper bepaalde dat er niet verder gesprongen kon worden dan de polsstok lang was en begon aan een inhaalslag op basis van de eigen principes, waarbij collectief presteren centraal staat.
Voor SJC volgt nu weer een nieuwe periode met een nieuwe technische staf. Marcel IJzendoorn gaat op zijn beurt in Voorburg bij RKAVV aan de slag, waar op basis van de eigen mogelijkheden eveneens lijfsbehoud in de Vierde Divisie de doelstelling zal zijn.
De laatste vraag die we aan IJzendoorn stelden: ‘Was het leuk, die laatste vijf maanden aan de Lageweg?’ Met een grote, brede lach en twinkelende ogen is het antwoord eigenlijk al gegeven voordat de vraag goed en wel is uitgesproken. IJzendoorn: ‘Leuk? Het was veel meer dan leuk. Het was geweldig!’
