Afbeelding
Foto: caroline spaans

Emigreren

Column Bollenpraat

Er zijn deze weken heel veel bezoekers in de Bollenstreek en zo nu en dan vraag je er een wat hij/zij vindt van al die bollen. Altijd is er die verbazing over zoveel bloemen op zo’n betrekkelijk klein oppervlak. Laatst vroeg een meneer of al die bollen speciaal voor hem geplant waren. Geen notie van het feit dat na de bloei de bol gaat groeien en dan pas verkocht kan worden. Ook de vraag waarom niet elders op de wereld te gaan telen. Dat gaat heel goed, alleen je hebt er een bollenjongen voor nodig. Die zijn schaars.

Er zijn verhalen te over van bollen-emigranten die het probeerden; soms heel smeuïg. Meestal was het klimaat spelbreker. De fam. van Geest is misschien de bekendste. Narcissen in Lincolnshire (GB). Ging heel goed, later overgestapt op import van bananen.

De familie Roozen in de staat Washington (USA) is nog steeds in bollen, nu vooral de bloemen. Van Noort ging naar British Columbia (Canada), hebben er pas een watersnood achter de rug. Barnhoorn ging naar Zuid-Afrika en pakte vooral de teelt van amaryllissen op.

Kees Jansen ging als jong ventje naar New Jersey (USA) en heeft er nu een heuse Keukenhoftuin. De Amerikanen smullen ervan. Die lopen er, net als nu in onze Keukenhof, tussen de sierkippen, konijnen en alpaca’s. Pas vrat de vos er, in één nacht, al zijn kippen op.

De familie van Eeden streek, vlak na de oorlog, neer in het zuidelijkste puntje van Nieuw-Zeeland. De nazaten, goede bollentelers, laten de teelt toch schieten, zijn Nieuw-Zeelanders geworden! 

De Schoenmakers in Brazilie, hebben de gladiolenteelt laten varen. Voor “gewone” bollen is het er te warm. De familie Sikking, uit Warmond, ging 50 jaar geleden naar Ontario (Canada) en is nog steeds in de bollen.

Ook uit Noordwijkerhout hebben veel families emigranten die al vele jaren weg zijn. Thuis waren het vaak de bollen, nu meestal wat anders. Soms heel succesvol. Gek genoeg blijft Nederland toch de draaischijf voor heel veel bollenhandel. 

Was je vroeger voor je hele leven weg, nu ben je altijd maar op een of twee daagjes vliegen van elkaar!

 Aad van Ruiten

Uit de krant